مريم در مركز آن قرار دارند، در 40 دايرهٴ متداخل آورده شده، هريك داراي 366 قسمت؛ بدين ترتيب هر روز از چهل سال اول زندگي او با نقطهٴ مشخصي نشان داده شده است. اطلاعات دربارهٴ سرگذشت وي مطابق زمان دقيق هريك در روي دواير ذكر شده، بهعلت ايجاز اجتنابناپذير و بيپيرايگيشان اعترافات بسيار جالبي شمرده ميشوند، كه تقريباً درسدههاي ميانه همانندي ندارد. آنرا با اشارات موجود در وقايعنامهٴ ثيتمار مِرسبورگي (يازدهم ـ 2؛ مقدمه1، 713) دربارهٴ سرگذشت خودش قياس كنيد. اپيسينوس بهصورت خطرناكي خودمحور، بدبين، فرومايه، فضلفروش و داراي گرايشهاي بوالفضولانه در اخترگويي و علوم خفيه بود. احتمالاً چنين خصوصياتي در افراد تحصيلكرده و نيمه تحصيلكردهٴ عصر او كمياب نبود. اصالت او بيشتر در نحوهٴ بيان يعني عادت به بيان تصويري و نموداري اوست.
نيكـولـوسو دا رِتچـو
نيكـولـوسو دا رِتچـو.1 دريانورد جنوايي كه در اول ژوئيهٴ سال 1341 در سمت فرماندهي يكي از دو كشتي با حمايت آلفونسوي چهارم، شاه پرتغال (1325 ـ 1357) روانهٴ اكتشافات در اقيانوس اطلس شد. يكتن فلورانسي ساكن اشبيليه بهنام آنجلينو دل تِگيا دي كوربيستي يكي از اعضاي اين هيئت بود.
آنان پساز پنج روز دريانوردي در يكي از جزاير قناري پياده شدند. جنوايي ديگري به نام لانزاروته مالوچللو در سالهاي 1270 ـ 1275 به اين جزيره رسيده و احتمالاً جزاير لانزاروته (كه بهنام اوست) و فورتهوِنتورا را (كه در نقشهٴ دولچِـرت 1339 مشخص شده) كشف كرد.
نيكولوزو اول به فورتهوِنتورا (؟) رسيد، سپس به ((كاناريا)) (قناري بزرگ)، فِـرّو (؟)، گومِـرا (؟) تنريف (؟) يا پالما (؟). علامت سوٴال بدانسبب گذاشته شده كه هويت اين جزاير بهعلت ناقص بودن توصيفها خالي از ابهام نيست. اين مسلم است كه نيكولوسو و افرادش بسياري از جزاير قناري را كشف كردند و چيزهاي گوناگون، از جمله يك بت و چند اسير با خود آوردند.
شرحي براساس اطلاعات دريافتي از نيكولوسو دا رِتچو و بازرگانان اشبيلي به اهتمام بوكاچيو تحت عنوان درباب قناري و جزاير تازه كشف شدهٴ آن سوي اسپانيا در اقيانوس اطلس نوشته شد. اين نخستين توصيف آن جزاير است.
جـاكـومـوي ورونـايـي
فرا جاكوموي ورونايي.2 راهب اوگوستيني كه در اواخر سدهٴ سيزدهم زاده شد. در سال 1335 به زيارت بيتالمقدس رفت.